W opisywanym zdarzeniu jeden z mechaników doznał poważnych obrażeń podczas naprawy ładowarki kołowej
Fot. GIP

W dniu wypadku, na polecenie przełożonego, dwaj mechanicy i operator ładowarki mieli zamontować przewody hydrauliczne, przewody układu chłodzenia oraz poprawić niewłaściwie zainstalowaną osłonę wentylatora chłodnicy w ładowarce stojącej na placu przed bramą hali napraw. Około godziny 13:30 mechanik i operator, stojąc z lewej strony ładowarki, podłączali przewody hydrauliczne i układu chłodzenia. Drugi z mechaników wszedł na ramę z prawej strony w celu odkręcenia nieprawidłowo zainstalowanej osłony wentylatora. Stanął lewą nogą na tylnym zderzaku, prawą zaś na ramie z obciążnikiem. Śruby mocujące osłonę znajdowały się na wysokości wylewu płynu do chłodnicy w jej górnej części. Odkręcał je płaskim kluczem. Niestety, z odkręceniem jednej z nich były kłopoty, klucz ześlizgnął się, a mężczyzna stracił równowagę i spadł. W wyniku upadku z wysokości około 1,2 m na betonowe podłoże doznał pęknięcia podstawy czaszki.

Do wypadku przyczyniły się następujące fakty:

• brak identyfikacji zagrożeń wynikających z pracy na wysokości w ocenie ryzyka zawodowego dla stanowiska mechanika, w szczególności podczas prac związanych z przygotowaniem maszyn/urządzenia do remontu/naprawy;
• niedostateczna kontrola wykonywanych prac remontowych przez osoby sprawujące nadzór, brak odpowiednio zorganizowanego stanowiska pracy powyżej jednego metra od poziomu terenu (prace na wysokości). Pracownicy korzystali jedynie z ciężkiego, nieporęcznego pomostu własnej konstrukcji;
• brak zapisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny przy pracach remontowych w stanowiskowej instrukcji mechanika samochodowego;
• niewłaściwe metody wykonywania pracy – brak asekuracji dla utrzymania równowagi i eliminacji możliwości upadku.

Na podstawie materiałów Głównego Inspektoratu Pracy
opracował Ryszard Rodzoch
Sekretarz Rady d/s Bezpieczeństwa Pracy w Budownictwie