W ostatnich miesiącach dużo mówiło się o nowych obowiązkach związanych z montażem autonomicznych czujek dymu i czujników tlenku węgla. Temat wywołał spore zainteresowanie, jednak po wejściu w życie kolejnego etapu przepisów medialny szum praktycznie ucichł. Tymczasem obowiązki wynikające z rozporządzenia nadal obowiązują i dotyczą coraz większej liczby właścicieli oraz zarządców budynków. Warto więc uporządkować najważniejsze informacje i sprawdzić, kto już dziś musi wyposażyć swój obiekt w czujki dymu i czadu oraz jakie zmiany czekają właścicieli mieszkań i domów jednorodzinnych w kolejnych latach.
Kogo dotyczą obowiązkowe czujki?
* Czujnik tlenku węgla wymagany jest wyłącznie w pomieszczeniach, w których znajdują się urządzenia spalające paliwo.
Jakie urządzenia wybrać?
Na rynku dostępnych jest wiele modeli czujek, jednak warto wybierać urządzenia przeznaczone do ochrony budynków mieszkalnych i użytkowych, spełniające wymagania odpowiednich norm.
Osoby szukające urządzeń wykrywających dym mogą zapoznać się z ofertą autonomicznych czujek dymu.
Natomiast w budynkach wyposażonych w kominek, piec gazowy, kocioł lub inne urządzenia spalające paliwo warto dodatkowo zastosować czujniki tlenku węgla (CO).
Najczęstsze błędy podczas montażu
Nawet najlepszy czujnik nie zapewni odpowiedniej ochrony, jeżeli zostanie zamontowany w niewłaściwym miejscu.
Do najczęściej spotykanych błędów należą:
- montaż bezpośrednio nad kuchenką lub piekarnikiem,
- montaż w miejscach o dużej wilgotności lub intensywnej parze wodnej,
- zasłanianie urządzenia meblami,
- brak regularnego testowania działania,
- niewymienianie baterii zgodnie z zaleceniami producenta,
- stosowanie urządzeń niewiadomego pochodzenia.
Szczegółowe wymagania dotyczące miejsca montażu należy zawsze sprawdzić w instrukcji producenta konkretnego urządzenia.
Czy warto czekać do 2030 roku?
Choć część właścicieli istniejących mieszkań i domów jednorodzinnych zostanie objęta obowiązkiem dopiero od 1 stycznia 2030 r., odkładanie montażu czujek trudno uznać za rozsądne.
Koszt zakupu urządzenia jest niewielki w porównaniu z konsekwencjami pożaru lub zatrucia tlenkiem węgla. Z tego powodu zarówno Państwowa Straż Pożarna, jak i eksperci ds. ochrony przeciwpożarowej od wielu lat rekomendują montaż czujek niezależnie od obowiązujących terminów.
Podstawa prawna
Obowiązek stosowania czujek dymu i czujników tlenku węgla wynika z:
- Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. 2010 nr 109 poz. 719).
- Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 22 listopada 2024 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. 2024 poz. 1716).
Nowelizacja określa harmonogram wprowadzania obowiązku stosowania autonomicznych czujek dymu oraz czujników tlenku węgla dla poszczególnych rodzajów budynków, w tym:
- nowych budynków mieszkalnych,
- obiektów świadczących usługi hotelarskie,
- lokali przeznaczonych na najem krótkoterminowy,
- istniejących budynków mieszkalnych objętych obowiązkiem od 1 stycznia 2030 r.
Podsumowanie
Zmiany przepisów nie mają charakteru jednorazowego – są wdrażane etapami i obejmują kolejne grupy obiektów. W praktyce oznacza to, że w najbliższych latach autonomiczne czujki dymu i czujniki tlenku węgla staną się standardowym elementem wyposażenia większości budynków w Polsce.
Niezależnie od terminów wynikających z przepisów warto pamiętać, że ich podstawowym zadaniem nie jest spełnienie formalnego obowiązku, lecz zapewnienie bezpieczeństwa domownikom, gościom oraz użytkownikom obiektów.
